Mupse en Flupse

Waar beginnen? Mupse en Flupse, zo noem ik al lachend noem ik Isolde en Reinout. Op dit moment zijn zij het middelpunt van mijn leven. Sinds de geboorte van Reinout op 29 april verloopt alles héél intens. Een baby en peuter samen zijn handenvol werk maar ook handenvol liefde.

Isolde

Op 7 maart 2019 werd onze dochter Isolde geboren. Een prinses met veel karakter. Ze brabbelt als de beste en ‘pietepeutert’ liefst de hele dag door. Steeds gaat ze op ontdekking en doet ze het liefste haar eigen zin. Ze danst graag in het rond en geeft spontaan kusjes en knuffels. Eten en slapen zijn haar favoriete bezigheden. Isolde was (en is nog steeds) een droom op vlak van slapen. Ze slaapt het liefst het klokje rond en wordt zelden of nooit wakker ’s nachts, dat heeft ze van mij…

Als ik naar haar kijk zie ik mezelf. We lijken niet alleen sprekend op elkaar, ook in haar karakter zie ik mezelf terug. Ze is extravert en heeft duidelijk een menig. Al heeft ze ook een klein hartje en is ze heel gevoelig. Ik probeer om haar zelfzeker en goed in haar vel te laten voelen. Soms heeft ze daarvoor niets nodig maar op andere momenten zit ze in de knoop met zichzelf.

Reinout

Op 29 april 2020 volgde Reinout. Na een wel heel vlotte bevalling krengen we er tijdens de lockdown nog een kleintje bij. Isolde was toen 1 jaar en 2 maanden oud. Reinout is al sinds ik mij kan herinneren de grootste lachbek ooit. Volgens mij vertelt hij moppen tegen zichzelf in zijn hoofd om er daarna keihard mee te lachen. Het liefste is hij dicht bij zijn mama.

Motorisch is hij zeer sterk. Hij kan al sluipen/ kruipen van toen hij zes maanden oud was. Op zeven maand trok hij zich recht. Nu is hij acht maand. Hij staat zelfstandig recht met amper nog ondersteuning. Hij zette al zijn eerste stapjes met zijn loopkar. Ik merk dat hij het mentaal moeilijk heeft met die motorische voorsprong. In zijn hoofd is hij nog dat kleine baby’tje.

Hij hangt dan ook vaak aan mijn rokken en is enorm eenkennig. Steeds komt hij naar mij toe gekropen en trekt hij zich op aan mijn benen. Een streling voor mijn ego… maar niet altijd even makkelijk. Reinout is niet de gemakkelijkste slaper. De ene week slaapt hij door, een paar weken erna niet meer. Vooral bij grote mijlpalen of bij aanpassingen aan zijn dagschema heeft hij het moeilijker. Het is dan ook telkens zoeken naar een nieuw evenwicht. Hij is het liefste ventje van de wereld maar eentje met een handleiding.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *